24.  Aurora Borealis

Ηλιακός άνεμος
χαρίζει
το υπερθέαμα.

Πήδακες εκρήξεων
ζωογονούν
την αλληλεπίδραση.

Μαγνητικές αισθήσεις
περιρρέουν
την ατμόσφαιρα.


ΚΝ   31/12/14

23.  Μουσική οπτική

Ελίσσεται
η αλληλουχία
επαναλαμβανόμενη.

Χωρίς αρχή
ή τέλος
αλλά με σκοπό.

Ωδή
στην αγάπη
ο αόρατος άξονας.


ΚΝ   30/12/14

22.  Η Ηθική της Δύναμης

Ο εαυτός
πέραν
του εαυτού

Δεσμεύεται
να ευημερήσει
μαζί με τους άλλους.

Ο έλεγχος,
αναγκαία προβολή
της μοναχικότητας

Συλλογίζεται
 ευέλικτα
την αρμονία των επιλογών.


ΚΝ  29/12/14

21.  Αποπλάνηση

Αντιστέκονται τα όνειρα
σε κάθε ερμηνεία

Το βλέμμα γοητευμένο
ακολουθεί

Επικίνδυνη αποπλάνηση
σε τρικυμία

Μόνος διασώστης
ο σκηνοθέτης νους


ΚΝ  28/12/14

20.  Προβολή

Να δονείται
ο χώρος
σαν υδάτινο κρύσταλλο
κι ο ρυθμός
ισοδύναμος
με την ροή της πληροφορίας
που σε διαπερνά.

Να είναι ο νους
η κεραία
κι η καρδιά
ο συντονιστής
της δυναμικής των ρευστών
που ονομάζεις
σώμα.

ΚΝ 27/12/14

19.  Μύηση

Το μάτι της μύγας
προκαλεί
την αμβλυγώνια μνήμη

Υπό το πρίσμα της αντοχής
εναλλάσσονται
οι οπτικές γωνίες

Όμως η τελική επιλογή
εστιάζει έξω
από το καλειδοσκόπιο

ΚΝ 26/12/14

18.  Τα δώρα

Όταν προσφέρει κανείς
από το έλλειμμα

Η συγχρονικότητα
ανταποδίδει με πλεόνασμα

Όταν αγκαλιάζει κανείς
χωρίς ιδιοτέλεια

Η καρδιά
ρυθμολογεί άρτια

ΚΝ 25/12/14

17.  Οι Μάγοι

Κι αν είναι έρημος
η διαδρομή
που οδηγεί
στο όνειρο

Να ακολουθείς
τη μουσική
που γεωμετρεί
στο άπειρο

ΚΝ 24/12/14

16.  Παρρησία

Πώς ονομάζεται
η άρνηση
μιας "ασφαλούς" διαδρομής;

Πώς διδάσκεται
η ανάληψη
του ρίσκου;

Πώς νοηματοδοτείται
η συνθήκη
της ισονομίας;

ΚΝ 23/12/14

15.  Φλόγα

Υπάρχει ένας τόπος
εντός μας
που όλοι επιστρέφουμε.

Εκεί
η ασάλευτη ένταση
ψιθυρίζει
την άφεση.

Εκεί
η σιωπηλή προσευχή
χαρίζει
την επανεκκίνηση.

ΚΝ 22/12/14

14.  Το σκηνικό

Πόσο ακόμα
ο ύπνος
θα δικαιολογεί το ετοιμόρροπο
σκηνικό;

Πόσο ακόμα
η αναβλητικότητα
θα επωφελείται από την ανάρτηση
του προσωπείου;

Πόσο ακόμα
η άρνηση
θα επαναπαύεται στη σκιά
της απουσίας;

ΚΝ 21/12/14

13.  Η τιμή της συνείδησης

Δεν ορίζεται
η τιμή
της συνείδησης.

Νόμισμα
δεν νοείται
που να την εξαγοράζει.

Δεν ανακαλείται
η θέση
ούτε για ένα βλεφάρισμα.

Μόνη κίνηση,
η προσήλωση
στον ανθό.

ΚΝ 20/12/14

12.  Διαφανής Ύλη

Η αντίληψη
καταχωρεί την κίνηση
με μία συμφωνία.

Κάθε δευτερόλεπτο
24 εικόνες.

Πέρα από το όριο,
η αναδίπλωση
ισχυρίζεται το αντίθετο.

Ο χώρος
ανάδρομος
και ο χρόνος
αλλιώς.

Τόσο διαφανής
η ύλη!

ΚΝ 19/12/14

11.  Αντίβαρο

Αφού μας χαρίζεται με ευθύτητα
ο ορίζοντας
ποιος μας χρεώνει
το ταξίδι;

Αφού μας χαρίζεται απλόχερα
το φως
ποιος εκποιεί εν λευκώ
την πέτρα;

Αφού μας χαρίζεται ως δικαίωμα
η επιλογή
ποιος προδικάζει και απειλεί
την ισορροπία;

ΚΝ 18/12/14

10. Το λουλούδι της ζωής

Εν αρχή το 1 και το 0
ο πρωταρχικός κώδικας

Και μετά η διαίρεση
και η πολλαπλότητα

Το άνθος και το θαύμα
της γέννησης

ΚΝ 17/12/14

9. Το τυφλό σημείο

Αν ό,τι βιώνουμε
"εκεί έξω"
είναι προβολή
σε ανατροφοδότηση

 Τότε ποιος βρίσκεται
στο παρασκήνιο;

Ποιος επιλέγει
τις σκηνές;

ΚΝ 16/12/14

8.  Ολόκληρο

Προσφορά
χωρίς προσδοκία
για ανταπόδοση.

Αμοιβαία
 ενστάλαξη
περιβάλει
την κρύπτη.

Να πώς ισορροπεί
η μοναδικότητα.

ΚΝ 15/12/14

7.  Η πηγή

Αναβλύζει
η ζωή

Το υπερ-κόσμημα

Το ελιξήριο
απόσταγμα
της ἀρρητης δόνησης.

ΚΝ 14/12/14

6.  Η ψευδαίσθηση

Η εξουσία σε πείθει
με μια βροχή ορθοκανονισμών
και ένα ακλόνητο κτίριο
απαγορεύσεων.

Κοίτα λοιπόν καλύτερα.

Πουθενά άνθρωπoς!

ΚΝ 13/12/14

5.  Σαφείς ιδέες

Ιδού η ανάλαφρη
αιώρηση

Ιδού το παρελθόν
βάρος

Απαραίτητος ο ορίζοντας
της επιλογής

ΚΝ 12/12/14

4.  Το βραχιόλι και το άπειρο

Υπάρχει ένα βραχιόλι
που δεν ξεχωρίζει
το μέσα και το έξω.

Χρειάζεται μόνο
μία στροφή
πριν την ένωση των δύο άκρων.
Και εγένετο άπειρο!

Ο τέλειος εγκλωβισμός.

ΚΝ 11/12/14

3.   Η ανθρώπινη κατάσταση

Ζυγίζεται το μέσα και το έξω
με μόνη την εστίαση
στη ρίζα
της ζωής που εποπτεύεται
πάνω στο τρίποδο
της άρτιας αυλαίας.

ΚΝ 10/12/14

2.   Εκλεκτικές Συγγένειες

Φαινομενικά άσχετα αντικείμενα

Παράλογος έτσι ο εγκλωβισμός 

Φτερουγίζει το αγέννητο 

Πάνω στο σημείο θραύσης

ΚΝ 9/12/14

1.   Κρυπτογραφία

Τι μέρος του λόγου είναι οι προθέσεις;

Μια σταλιά συλλαβές που σαν πολυεστιακοί φακοί

μεταβάλλουν την οπτική μιας λέξης.

Ας πούμε λες "κείμενος"

Κι ύστερα υποκείμενος, αντικείμενος

Και σιγά σιγά προσκείμενος, διακείμενος

Για άλλους παρακείμενος,

Φοβάμαι επικείμενος,

Αλλά τελικά κι απρόσμενα

Υπερκείμενος, Όρθιος

ΚΝ 8/12/14